घणा पुराणा किस्‍सा छे। हेके गांवा मां हेक ब़ुड्‍ढी रहती। विच्‍ची छ्‍वेर नेरे गांवा मां परनिली पलती ली। आपणी छ्‍वेरी नूं मिड़ले ब़ुड्‍ढी नूं घणी डिय्‍हे हुत्‍ती गेलती ली। हेक डियो विणे सोचले, आज आपणी छ्‍वेरी नूं मिलती आवे। विणे साये ते कतरा समान गेहला ते आपणी छ्‍वेरी नूं मिलणे कल्‍ले टुरती पल्‍ली। टुरते-टुरते रस्ते मां घणा जंगल आल्‍ला। ओ बेल्हे रात होणे आल्‍ली हुत्‍ती। ओ बेल्हे विन्‍नू हेक सेर आता डिसला। ब़ुड्‍ढी नूं डेखती कन्‍न सेर दहाड़ला ते ब़ोड़ला, ब़ुड्‍ढी किट्‍ठे जायी पल्‍ली? में तन्‍नू खाती जायी।

ब़ुड्‍ढी ब़ोड़ली, सेर डाडा तू मन्‍नू हाली ना खा। में आपणी छ्‍वेरी घरे जाये पल्‍ली। छ्‍वेरी घरे जायी, खीर ते पुड़िया खायी, जाडी हुत्‍ती जायी, बलति तू मन्‍नू खायो। सेर ब़ोड़ला ठीक छे, बलति मिलू। ब़ुड्‍ढी बलति उगते टुरती पल्‍ली। उगते रस्ते मां विन्‍नू रेच्‍छ मिड़ला। रिच्‍छा ने ब़ुड्‍ढी नूं रोकले ते ब़ोड़ला, ओ ब़ुड्‍ढी किट्‍ठे जायी पल्‍ली। ब़ुड्‍ढी बडी मीट्‍ठी अवाजे मां ब़ोड़ली, बेटा में आपणी छ्‍वेरी घरे जाये पल्‍ली। रेच्‍छ ब़ोड़ला, हिम्‍मा तू माये सामणे भिल्‍ली ते में तन्‍नू खाती जायी। ब़ुड्‍ढी गिड़गिड़ाती कन्‍न ब़ोड़ली, तू मन्‍नू हिम्‍मा खाये ता तन्‍नू मजा नी आवी। में आपणी छ्‍वेरी घरे जाये पल्‍ली, उट्‍ठे खीर ते पुड़िया खायी ता जाडी हुत्‍ती जायी बलति तू मन्‍नू खाओ। रेच्‍छ ब़ोड़ला ठीक छे, जिसे बेल्हे पुट्‍ठी आवे ओ बेल्हे तन्‍नू खायी।

सवेल हुत्‍ते ही ब़ुड्‍ढी आपणी छ्‍वेरी घरे पुजती गेल्‍ली। विणे रस्ते चा सारा किस्‍सा आपणी छ्‍वेरी नूं सुणाला। छ्‍वेर ब़ोड़ली तू फिक्‍कर ना कर, में सम्‍भालती गिही। ब़ुड्‍ढी आपणी छ्‍वेरी घरे बडे मजे लारे रहली। उट्‍ठे खुब मजे लारे खाले ता घणी फुटरी ते जाडी हुत्‍ती गेल्‍ली। हेक डियो ब़ुड्‍ढी ने आपणी छ्‍वेरी नूं कहले, हिम्मा में आपणे घरे जाये पल्‍ली। छ्‍वेरी कहले ठीक छे, अय्‍या में दुद्‍धे जाणे चा जुगाड़ लाली आवे। छ्‍वेरी ने हेक कद्‍दू पटले ते ओच्‍ची बीजे काढती कन्‍न ओन्हूं साफ-सुथरे करले। विणे ओच्‍चे मां लूण ते मिरचिया भरती कन्‍न आपणी अय्‍या नूं समझाले की जक्‍को रस्ते मां तन्‍नू मिले ओच्‍चे लारे खुब बाता करीओ ते मोका मिलते ही वाचे आंखिया मां लूण ते मिरचिया नाखती कन्‍न उगते टुरती पड़ीओ।

ब़ुड्‍ढी पुट्‍ठी आपणे गांवा डुस टुरती पल्‍ली। विन्‍नू रस्ते मां बलति रेच्‍छ मिड़ला। रेच्‍छ ब़ुड्‍ढी नूं डेखती कन्‍न खोस्‍स हुत्‍ती गेल्‍ला। ओण्हे डेखले ब़ुड्‍ढी घणी फुटरी ते जाडी हुत्‍ती गेलती ली। रेच्‍छ ब़ोड़ला में तन्‍नू हिम्‍मा ता खा सगे। ब़ुड्‍ढी ब़ोड़ली हवे कां ना सगी। आ मन्‍नू खाती जा। यूं कहती कन्‍न विणे रिच्‍छा नूं लारे हकारले ता ब़ुड्‍ढी ने आपणी गाठड़ी मूं लूण ते मिरचिया काढती कन्‍न ओच्‍चे आंखिया मां नाखती डिलिया। इतने करणे चे बाद विणे आपणे कद्‍दू नूं कहले, चल माये कद्‍दू टुन्‍नक-टुन्‍नक।

उगते विन्‍नू सेर मिड़ला, सेर ब़ोड़ला, ब़ुड्‍ढी ता बडी चंगी-चोखी हुत्‍ती गेल्‍ली। हिम्‍मा ता में तन्‍नू हर हलाती मां खायी। ब़ुड्‍ढी ब़ोड़ली हवे, आ मन्‍नू खाती जा। जीवें सेर उगते आल्‍ला। ब़ुड्‍ढी ने फट आपणी गाठड़ी मूं लूण ते मिरचिया काढलिया ते सेर ची आंखिया मां नाखलिया जत्‍ती। इतने करणे चे बाद ब़ुड्‍ढी आपणे कद्‍दू नूं ब़ोड़ली चल माये कद्‍दू टुन्‍नक-टुन्‍नक। ब़ुड्‍ढी ते कद्‍दुवा नूं जक्‍को मिड़ले, वाण्हे वाचे लारे इसड़ी ही हरकत करली। ब़ुड्‍ढी ते छ्‍वेरी ने आपणी चलाकी लारे खोद्‍द नूं बचाले। ब़ुड्‍ढी आपणे घरे पुजती गेल्ली।
 

पंचांग

वरणमाला केदा

भासा जागरूकता पोस्टर