हेक वारी अरजून नूं हा घमण्ड हुत्ती गेल्ला की ओ नरीकार चा सारा मूं बडा भगत छे। ओच्ची ये बाते नूं किरसन ने समझती गेल्ले। हेक डियो ओ आपणे लारे अरजून नूं घुमावणे कल्ले गेहती गेल्ला। रस्ते मां वान्हूं हेक गरीब बरामण मिड़ला। ओच्चा सुभा थोड़ा अल्ग हुत्ता। ओ सुकले आल्ले खड़ खाये ब़ेहलता ला ते ओच्ची कड़ी पे तलवार लटकली पलती ली। अरजून ने ओ कन्नू पूछले, तू ता कान्हूं ना मारी वी। ए सांगू तू कान्हूं मारणे चे डर्रा कन्नू खड़ खाती कन्न आपणा गुजारा करी वी। बरामण ओच्चे जबाब मां ब़ोड़ला, में कई बन्दा नूं सजा डेणा चहावे। अरजून ने पूछले दुद्धे दुसमन कूण छे। बरामण ब़ोड़ला, में चाऊं बन्दा नूं सोहता फिर्रे। वाचे लारे आपणा हिसाब बराबर करणा चहावे। सारा मूं पहले ता में नारद मुनि नूं सोधी कांकी ओ माये नरीकार नूं जरा वी अराम ना करू डी वी। सारा डियो भजन गाता रिहे ए वजहे कन्नू माये नरीकार ची नीड खुड़ली रिहे वे। में दरोपदी पे वी घुस्सा हुल्ला फिर्रे। विणे माये नरीकार नूं ओ बेल्हे हकारले, जिसे बेल्हे ओ भोजन करणे कल्ले ब़ेसे पलता ला। नरीकार ओ बेल्हे भोजन छोड़ती कन्न पाण्डुवा नूं रिसी चे सराफ कन्नू बचाले। दरोपदी ची दुसटता ता डेखा विणे माये नरीकार नूं जुट्ठा भोजन डिल्ला जत्ती।
दुद्धा तीजा दुसमन किसा छे, अरजून ने पूछले। बरामण ब़ोड़ला, ओ बेन्न देल्ल आल्ला परलाद भगत। ओ जालिम ने ता माये नरीकार नूं तपते कड़ाहा मां घिराले ते हाथिया चे पग तले डिवाले हुत्ते। आखिरकार माये नरीकार नूं खम्बे मूं निकलणे पड़ती गेल्ले। माया चोथा दुसमन छे अरजून। ओच्ची दुसटता ता डेखा ओण्हे महाभारत ची लड़ाई बेल्हे माये नरीकार कन्नू आपणा रथ चलावाला हुत्ता। ओन्हूं माये नरीकार पे जरा वी रहम कोन्हीं हुल्ला की माये नरीकार नूं कितना डोक्ख हुल्ला हुवी। हा बात कहती कन्न ओच्चे आंखिया मूं हिंजुवे आऊं लागती गेल्ली। हा डेखती कन्न अरजून चा घमण्ड चूर-चूर हुत्ती गेल्ला ते ओण्हे किरसन मन्नू माफी मांगली।