हेक्के जंगला मां हेक ताकतवर सेर हुत्ता। हेक डियो ओण्हे हेक बारासिंगे चा सिकार करला हुत्ता। ओ ओन्हूं खाती कन्न आपणी घोरी मां जाये पलता ला। ओ बेल्हे उट्ठे हेक गीद्दड़ आल्ला,ओ सेरा ची तरीफ कर्रू लागती गेल्ला। सेरा ने ओ कन्नू पूछले,तू इट्ठे कां करता फिर्री।
गीद्दड़ बोडला,“महाराज, में दुध्धा सेवक बणती कन्न दुध्धी सेवाचाकरी करणा चहावे। तू मन्नू आपणे लारे राख जत्ती।” सेर गीद्दड़ा चे बात्ता नूं समझती गेल्ला। सेरे सोचले ऐच्चे माय्ये लारे रेहणे मां माय्ये कां जाये पल्ले। ओण्हे गीद्दड़ा नूं आपणे लारे राखले जत्ती। ओ डिया कन्नू सेर सिकार करता, गीद्दड़ वी रजति कन्न खाती गेहता। रोजाना मांस खाती कन्न गीद्दड़ वी तगड़ा हुत्ती आल्ला। हिम्मा गीद्दड़ वी नेरे जनावरा पे धोंस मेहलू लागती गेल्ला।
हेक डियो तां गीद्दड़ा ने हद करती डिल्ली। ओण्हे सेरा नूं कहले,“आज तू अराम कर्र सिकार में करती आवे तां तू माय्या बचला आल्ला मांस खाती आयो।” सेर हा बात सुणती कन्न घणा घुस्सा हुत्ती गेल्ला। ओण्हे गीद्दड़ा नूं सब्बक सिखावणे ची सोचली।
सेर बोड़ला, आज माय्ये भेंसा खाणे चे जी कर्रे पल्ले। तू आज हेक भेंसे चा सिकार करती आ। गीद्दड़ सिकारा कल्ले भेंसिया चे झुनडा मां घिरती गेल्ला। ओ जीवें हेक्के भेंसे नूं मारणे कल्ले कूदला, भेंसा चोकना हुत्ता। ओण्हे आपणिया सींगा घुमाती कन्न गीद्दड़ा नूं घणी दूर भुकाती नाखले। गीद्दड़ जीवें तल्ले ढेला ओच्ची कड़ भांली गेल्ली। ओ रिहड़ति-रिहड़ति कन्न सेरा कन्नू पूजला। सेर बोड़ला, कां हुल्ले भेंसा किट्ठो। गीद्दड़ बोडला, महाराज मन्नू माफ करती डे। में आपणे आप नूं दुध्धे बराबर समझू लागती गेल्ला हुत्ता। सेर बोड़ला, पाखण्डी दूध्धे सिरका अहसान फरामोस कूई कोन्हीं। में तन्नू आपणे लारे राखले हुत्ते तू ता माय्ये पे ही धोंस मेहलू लागती गेल्ला। ओण्हे गीद्दड़ा नूं मारती नाखले।
शिक्षा- जक्को बन्दे काया अहसान भूलति जाये वे वाच्चे लारे इसड़ा ही हसर हुवे वे।