हेक्के गांवां मां हेक दरजी हुत्ता। ओच्चे हेक छोर हुत्ते। हेक डियो छोरा चे इसकूला ची छुट्टी हुत्ती। छोर आपणे बां ची दुकानी पे चहाले गेल्ले। छोरा ने उट्ठे जत्ती कन्न आपणे बां नूं गोरा लारे काम करते डेखले। ओच्चा बां केंची लारे ओढ़णा नूं कतरती कन्न केंची नूं पगा तल्ले मेहले जत्ती। सूई लारे ओढ़णा नूं सींती कन्न सूई नूं आपणी टोप्पी मां लाव्वे जत्त्ती। छोरा ने आपणे बां नूं हा परकिरया बार-बार करते डेखले ता ओ कन्नू पूछणे चे बगेर नी रेहले गेल्ले।
ओण्हे आपणे बां नूं केहले,“ में दुध्धे कन्नू हेक बात पूछणा चहावे।” बां बोड़ला,“ पूछ बेट्टा कां पूछणा चहावी।” छोर बोड़ले,“ अब्बा में तन्नू घणी बेल्हे चा डेख्खे भिल्ला। तू ओढ़णा नूं कतरती कन्न केंची नूं पगा तल्ले मेहली जत्ती ते सूई लारे ओढ़णी सींती कन्न सूई नूं आपणी टोप्पी मां लावी जत्ती।” इसड़े कां? ओच्चे बां ने ओच्ची बाते चा जबाब डिल्ला। ओण्हे ओन्हूं वा डू लेणा मां पूरी जिनदगी चा सार बावड़ती डिल्ला।
ओण्हे कहले,“ बेट्टा केंची कतरणे चे काम कर्रे ते सूई वान्हूं जोड़ने चे काम कर्रे वे। कतरणे आल्ले ची जगां हमेसा तल्ले रिहे वे ते जोड़ने आल्ले ची जगा हमेसा उप्पर रिहे वे। हा कारण छे कि में सूई नूं टोप्पी मां लावे वे ता केंची नूं पगा तल्ले डिये वे।
शिक्षा- मारणे आल्ले कन्नू हमेसा बचावणे आल्ला बड्डा रिहे वे ।