हेक वारी हेक सेर हुत्ता। ओ जंगला मां बणा ची छांई तल्ले नीड करे पलता ला। ओ बेल्हे हेक उन्दर आत्ती कन्न ओच्चे ऊप्पर टप्पे मारु लागती गेल्ला। ऐ वजहें कन्नू सेरा ची नीड खुड़ली गेल्ली। सेरा नूं उन्दरा पे इतना घुस्सा आल्ला कि ओण्हे ओन्हूं आपणे पंजे मां कसती कन्न पकड़ती गेल्ले। सेर ओन्हूं मारणे ची सोचूं लागती गेल्ला। उन्दर घणा डरती गेल्ला। ओण्हे कांपती कन्न सेरा नूं कहले,“महाराज ! तूं मन्नू छोडती डे। सम्मे आवणे पे में दुध्धे घणे काम्मे आवीं।” सेरा ने ऊन्दरा नूं छोडती डिल्ले।
हेक डियो सेर जंगला मां सिकार सोहता फिर्रे ला। ओ हेक्के सिकारिया चे जाला मां फसती गेल्ला। सेर आपणी मददी कल्ले जोरा-जोरा चे दहाड़ू लागती गेल्ला। सेरा चा रोला सुणती कन्न ओ उन्दर उट्ठे आल्ला। ओण्हे सेरा नूं जाला मां फसले आल्ले डेखती कन्न आपणे चुंची आल्ले डांता लारे जाला नूं तिख्खे-तिख्खे कुतरू लागती गेल्ला। ओण्हे थोड़ी देरी मां सेरा नूं जाला मूं काढती नाखले। सेरा ने उन्दरा नूं साबस डिल्ली।
शिक्षा- निकड़ियां चिज्जा वी बड्डे काम करती नाखी वी।